Γιάννης Πίππας γεννήθηκε στην Άνδρο το 1950, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα, ενώ συνέχισε τις Γυμναστικές του σπουδές στην Αθήνα. Γιος ιερέα, από τα παιδικά του χρόνια ήρθε σε επαφή ως ιεροψάλτης με την Εκκλησιαστική Γραμματεία. Την περίοδο 1969-1973 φοίτησε Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κοντά σε κορυφαίους δασκάλους: το φιλόλογο Γιάννη Κακριδή, τον αρχαιολόγο Μανόλη Ανδρόνικο, το φιλόσοφο Αύγουστο Μπαγιόνα, τον ομηριστή Δημήτρη Μαρωνίτη, τον ιστορικό Απόστολο Βακαλόπουλο, το νεοελληνιστή Γ.Π. Σαββίδη και άλλους. Το 1977 διορίσθηκε ως φιλόλογος καθηγητής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, στην οποία υπηρέτησε, πάντοτε ως μάχιμος εκπαιδευτικός, μέχρι το 2011.

Το 1998 άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής και Δημοτικού Τραγουδιού στο «Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής» του Σίμωνος Καρά με δάσκαλο τον Τάσο Φωτόπουλο, με τον οποίο συνεχίζει να συνεργάζεται μέχρι σήμερα στον «Όμιλο Ελληνικών Τεχνών». Πήρε μέρος σε πολλές μουσικές εκδηλώσεις όπως στο κινηματοθέατρο «Παλλάς» στη μνήμη του Σίμωνος Καρά (1999), στον αρχαιολογικό χώρο του Μυστρά, στο θέατρο «Δόρα Στράτου», στον Όμοδο της Κύπρου, στο χωριό Bucheri της Σικελίας, στο Λογγανίκο του Μυστρά, στο «Θέατρο Βράχων» του Βύρωνα, στο «Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων» στην Πλάκα, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Χολαργού κ.α.

Ασχολείται με ιστοριοδιφικές έρευνες σχετικές με την ιδιαίτερή του πατρίδα, την Άνδρο και αρθρογραφεί στο περιοδικό «Νήσος Άνδρος» και στις τοπικές ανδριώτικες εφημερίδες. Τα τελευταία χρόνια διδάσκει στον «Ομιλο Ελληνικών Τεχνών» την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, με έμφαση στη Βυζαντινή Ιστορία, στην Πατερική Γραμματεία και στην ερμηνεία της Εκκλησιαστικής Υμνολογίας. Επίσης ασκεί καθήκοντα ιεροψάλτη, στον Άγιο Γεώργιο Μακρυγιάννη, παρεκκλήσιο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών μέσα στο χώρο του Μουσείου Ακροπόλεως.